نعمت شب

پس شب را برای بندگان آفرید تا در آن از حرکات خستگی‌آور و برپا ایستادن‌های رِنج‌آور بیاسایند و آن را پوششی قرار داد تا از آسایش و خوابش بهره‌مند شوند و نهایتاً از برکت نعمت شب، پیمانۀ وجودشان از نشاط و نیرو لبریز شود و به وسیلۀ آن به لذّت و کام دل رسند.

و شب را برای ایشان آفرید تا از جنبشهای رنج‏آور و دشواریهای خسته‏کننده‏ی (روز) بیارامند، و آن را (برای بندگان چون) لباس و جامه گردانید تا در آن آرام گرفته بخوابند که آن برایشان‏ آسایش و توانائی است، و تا به سبب آن خوشی و خوشگذرانی یابند (در قرآن کریم «س 25 ی 47» فرماید: و هو الذی جعل لکم اللیل لباسا یعنی و او است خدائی که شب را برای شما لباس گردانید)

شب را بیافرید تا بندگانش در آن از رنج و تلاش بیاسایند و آن را به مثابه پوششی گردانید تا در آن به خواب راحت روند: تنشان بدان آسوده شود و نیرو گیرد و خود به لذت و کامیابی رسند.