گرفتار شدن دشمنان در دام هایی که برای مومنین پهن می‌کنند

فَلَمَّا رَأَيْتَ يَا إِلَهِي تَبَاركْتَ وَ تَعَالَيْتَ دَغَلَ سَرِيرَتِهِ ، وَ قُبْحَ مَا انْطَوَى عَلَيْهِ ، أَرْكَسْتَهُ لِأُمِّ رَأْسِهِ فِي زُبْيَتِهِ ، وَ رَدَدْتَهُ فِي مَهْوَى حُفْرَتِهِ ، فَانْقَمَعَ بَعْدَ اسْتِطَالَتِهِ ذَلِيلًا فِي رِبَقِ حِبَالَتِهِ الَّتِي كَانَ يُقَدِّرُ أَنْ يَرَانِي فِيهَا ، وَ قَدْ كَادَ أَنْ يَحُلَّ بِي لَوْ لَا رَحْمَتُكَ مَا حَلَّ بِسَاحَتِهِ .

متن کامل دعا

مطالعه مقایسه ترجمه‌ها

حسین انصاریان

ای خدای من! پربرکت و بلند مرتبه‌ای؛ هنگامی‌که فساد باطن و زشتی آنچه را در دل و اندیشه داشت، دیدی؛ او را با مغز در آن گودالی که برای شکار کنده بود، در انداختی؛ و در پرتگاه حفره‌اش در افکندی؛ تا پس از سرکشی‌اش، با خواری و خفت در بند دامی که فکر می‌کرد مرا در آن ببیند، گرفتار شد؛ و اگر رحمت تو نبود، آنچه بر سر او آمد، نزدیک بود به سر من آید.

سید علی‌نقی فیض‌الاسلام

پس چون تو- ای خدای من که (از صفات مخلوق) منزه و برتری- فساد و تباهی قصد او و زشتی آنچه را پنهان داشته دیدی او را با مغز سر در گودالی که برای شکار کنده بود نگونسار کردی، و در پرتگاه گودالش بازگردانیدی تا پس از سرکشیش با ذلت و خواری در بند دامی که می‏اندیشید مرا در آن بیند درآمد، و اگر رحمت و مهربانی تو نبود نزدیک بود آنچه به او فرود آمد بر من فرود آید

عبدالمحمد آیتی

ای خداوند که متبارک و متعالی هستی، چون خبث باطنش و قبح نهانش را دیدی، او را در همان گودال که برای در دام افکندن من کنده بود به سر در انداختی و در عمق گودالش سرنگون ساختی و او پس از آن همه سرکشی، ذلیل و سرکوفته گردید و در همان دامی گرفتار آمد که مرا گرفتار آن می‏خواست. اگر نه رحمت تو بود، نزدیک بود که هر چه او را بر سر آمد مرا بر سر آید.

فراز قبلی فراز ۷ – دعای ۴۹ فراز بعدی فراز ۹ – دعای ۴۹