اقرار به گناه و بدی انسان‌ها در حق خود

أَتَيْتُكَ مُقِرّاً بِالْجُرْمِ وَ الْإِسَاءَةِ إِلَى نَفْسِي ، أَتَيْتُكَ أَرْجُو عَظِيمَ عَفْوِكَ الَّذِي عَفَوْتَ بِهِ عَنِ الْخَاطِئِينَ ، ثُمَّ لَمْ يَمْنَعْكَ طُولُ عُكُوفِهِمْ عَلَى عَظِيمِ الْجُرْمِ أَنْ عُدْتَ عَلَيْهِمْ بِالرَّحْمَةِ وَ الْمَغْفِرَةِ .

متن کامل دعا

مطالعه مقایسه ترجمه‌ها

حسین انصاریان

آمدم در حالی که به گناه و بدی‌ام نسبت به خود اقرار دارم؛ آمدم و به بخشش عظیمی که به وسیلۀ آن از خطاکاران گذشتی، امید دارم؛ سپس به درازا کشیدن سرگرمی و اشتغالشان بر گناه بزرگ، حضرتت را از این‌که با رحمت و آمرزشت به آنان رو کنی بازنداشت.

سید علی‌نقی فیض‌الاسلام

به درگاه تو آمده‏ام در حالی که به گناه و بد کردن به خود اعتراف دارم، به درگاه تو آمده‏ام در حالی که آن عفو و گذشت بزرگت را امیدوارم که به سبب آن از گناهکاران گذشتی، سپس طول و بسیاری ایستادگیشان بر گناه بزرگ تو را بازنداشته از اینکه برایشان رحمت و آمرزش احسان نمائی‏

عبدالمحمد آیتی

ای خداوند، به درگاه تو آمده‏ام در حالی که به جرم خود و ستمی که در حق من روا داشته‏ام اقرار می‏کنم. آمده‏ام در حالی که به عفو عظیم تو امید بسته‏ام که بدان خطاکاران را می‏بخشایی. هر چند که آنان مدتی دراز سرگرم گناه و تباهکاری بوده‏اند باز هم رحمت و مغفرت خویش از آنان دریغ نمی‏داری.

فراز قبلی فراز ۶ – دعای ۴۸ فراز بعدی فراز ۸ – دعای ۴۸