طلب عفو و بخشش الهی

بنابراین ای که به خاطر بدکرداری‌ام از من رو گردانده‌ای، به من بازگرد؛ همان‌گونه که با پوششت نسبت به کسی که مرتکب گناه شده باز می‌گردی؛ و از عفوت به من ببخش، همان‌گونه که از عفوت به تسلیم‌شدۀ به حضرتت می‌بخشی؛ و با آمرزشت بر من منّت گذار، همان‌گونه که از آمرزشت بر کسی که نسبت به تو امیدوار است منّت می‌گذاری. این کار در نظرت بزرگ نمی‌آید.

پس (چون با کمال تضرع و زاری به درگاهت روآورده و به گناهان معترف و از کردار پشیمانم) به من عطا کن ستر و پوششی را از جانب خود که به گناهکار عطا می‏کنی، و به من ببخش عفوت را که به کسی که خود را تسلیم تو می‏نماید می‏بخشی، و به من انعام فرما آمرزشت را که در دستگاهت بزرگ نمی‏نماید که آن را بر کسی که به تو امیدوار است انعام نمائی‏

بار خدایا، اکنون که به درگاهت روی نهاده‏ام، تو نیز آن پرده که بر گنهکاران می‏کشی بر من نیز بکش و بر من ببخشای آن بخشایش خود را که به کسی ارزانی می‏داری که خود را تسلیم تو می‏کند. بر من احسان کن، آنسان که در حق کسی که آرزوی آمرزش تو دارد، که احسان تو هر چند سترگ بود در نظرت به چیزی نسنجد.