پاداش عظیم الهی

عمل اندکی را که پذیرفته‌ای جزا می‌دهی و بر اندک چیزی که اطاعت شده‌ای پاداش عنایت می‌کنی تا آنجا که گویی سپاسگزاری بندگانت که پاداششان را بر آن واجب کرده‌ای و جزای ایشان را از آن بزرگ ساخته‌ای، کاری است که بدون قدرت دادن تو بر باز ایستادن از آن توانمند بودند و از این جهت پاداششان دادی، امّا اینان قدرت باز ایستادن از شکرت را بدون تو ندارند، ولی با آن‌ها هم چون کسی که قدرت باز ایستادن دارد معامله کردی، یا انگار می‌کنی سبب آن شکر به دست تو نبوده و به این خاطر پاداششان دادی؛ ولی این طور نیست؛

جزای بسیار می‏دهی عمل اندکی را که پذیرفته‏ای، و طاعت و فرمانبری کمی را پاداش می‏دهی تا اینکه گوئیا شکر بندگانت که پاداششان را بر آن لازم گردانیده‏ای و جزای آنان را از آن بزرگ نموده‏ای کاری است که بی (قدرت و توانائی دادن) تو بر امتناع و باز ایستادن از آن قدرت دارند پس از اینرو آنها را پاداش داده‏ای، یا سبب آن سپاسگزاری به دست تو نبوده پس از اینرو اینان را مزد داده‏ای!

بار خدایا، در برابر اندک سپاسی جزای فراوان دهی و در برابر اندک طاعتی ثواب بسیار چنان که گویی شکرگزاری بندگانت- با آنکه در برابر آن برایشان ثوابی مقرر داشته‏ای و اجری عظیم داده‏ای- چیزی است که آنان را در برابر تو یارای سر برتافتن از آن بوده است که پاداششان می‏دهی، یا آنکه خود سبب آن نبوده‏ای که اکنون جزایشان عطا می‏فرمایی!