فراز ۱۴ از دعای ۱ · در ستایش خداوند
روشنایی دیده و صورت‌ها در قیامت
حَمْداً تَقَرُّ بِهِ عُيُونُنَا إِذَا بَرِقَتِ الْأَبْصَارُ ، وَ تَبْيَضُّ بِهِ وُجُوهُنَا إِذَا اسْوَدَّتِ الْأَبْشَارُ .
ترجمه فارسی منثور
حسین انصاریان
· ترجمه صحیفه سجادیه
ستایشی که چون دیده‌ها در قیامت خیره شود، سبب روشنی دیده ما شود؛ و هنگامی‌که چهره‌ها سیاه گردد، به نورانیّت آن صورت‌های ما به سپیدی رسد.